บทที่ 20 ตอนที่ 20

“ถึงหนูปรางไม่ขอร้องฉันแบบนี้ ฉันก็ไม่คิดจะบอกความจริงมันหรอก ให้มันเข้าใจแบบนี้ต่อไปน่ะดีแล้ว เพราะฉันอยากเห็นคนปากแข็งเป็นบ้า”

หล่อนไม่เข้าใจสิ่งที่โมฮัมหมัดพูดนัก จึงทำได้แค่เพียงนั่งยิ้มเจื่อนๆ เท่านั้น

“งั้นตกลงตามนี้นะ หนูปรางก็กลับไปห้องเช่า แล้วก็เก็บข้าวเก็บของรอได้เลย พรุ่งนี้ฉันจะให้อริ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ